كریم بنزما بدون فوت وقت به رئال‌مادرید خواهد رفت و این آخرین حرف‌هایش خطاب به باشگاه سابقش لیون و هواداران آن و اولین اظهارنظرهای وی درباره باشگاه جدید است.
یادت می‌آید اولین بار كی به لیون آمدی؟ 9 سال بیشتر نداشتی نه؟
بله. اولین جلسه تمرینات را به خاطر می‌آورم كه در زمین شماره 10 انجام شد. این زمین نزدیك محل تمرینات بازیكنانی چون رمی ریو و سندی پایو بود كه اكنون بازیكنان حرفه‌ای هستند.
در لیون برای پیشرفت به توصیه و مشاوره دیگران نیاز داشتی؟
بله و همین باعث شد به بازیكنی كه اكنون هستم تبدیل شوم.
نقش خانواده‌ات در این میان چطور بود؟
آنها همیشه مثل دوستانم در كنارم بودند. در خانواده من همه عاشق فوتبال هستند و این بسیار دلگرم كننده است كه خانواده همیشه پشتیبانت باشند و تو را تنها نگذارند.
راجع به اولین قرارداد حرفه‌ای خودت بگو.
در حال انجام بازی‌های قهرمانی اروپا بودم. آن موقع ما هنوز قرارداد نداشتیم. در آن تورنمنت به قهرمانی رسیدیم و من تنها بازیكن فرانسه بودم كه قرارداد نداشتم. باشگاه هم فورا مرا برای امضای یك قرارداد حرفه‌ای احضار كرد. باشگاه‌های دیگری هم می‌خواستند با من مذاكره كنند، اما من تمریناتم را در میلان انجام داده بودم و نمی‌خواستم به جای دیگری بروم. در واقع با امضای این قرارداد رویای من به حقیقت پیوست.
اولین مربی‌ات چه كسی بود؟
با پل لوگوئن شروع كردم. او به من گفت كه در دو پست بازی خواهم كرد، یعنی در صورت نیاز یا سمت چپ خط دفاعی یا در میانه میدان. از آن موقع به بعد مطمئن شدم كه یك بازیكن حرفه‌ای می‌شوم و همه تلاش خودم را كردم تا زودتر به این سطح برسم.
و بعد آن سخنرانی معروف را كردی!
درست است. شب قبل از بازی با متز، لامین دیاتا، سیلوین ویلتورد، اریك آبیدال و سیدنی گوو همگی در اتاق من بودند. من خیلی خجالتی بودم. آنها دوره‌ام كردند و گفتند باید برایمان حرف بزنی. من گفتم كه باشد این كار را می‌كنم. حالا تنهایم بگذارید، اما بعد از اینكه غذا خوردیم دوباره از من خواستند كه سخنرانی كنم. حسابی قرمز شده بودم. چیزی نداشتم كه بگویم. از جایم بلند شدم و سعی كردم حرف بزنم. همه آنها مرا دست انداختند، اما بعد تشویقم كردند و روی میزها شروع به پایكوبی كردند. خیلی خوش گذشت!
بعد از این دوره ژرارد هولیه مربی تو بود و به كسب تجربه ادامه دادی.
بله. هولیه مربی بزرگی است. با كمك او رشد كردم. در بازی‌های بزرگ به من شانس بازی كردن را داد و به این ترتیب اعتماد به نفس من هم بالا رفت و چشم‌هایم به روی توانایی‌هایم باز شد. توسط او بود كه یاد گرفتم به خودم اطمینان داشته باشم.
یادت می‌آید چه چیزهایی به تو می‌گفت؟
به من می‌گفت بازی خودم را انجام بدهم و صبر هم داشته باشم. آن موقع خیلی جوان بودم و فقط می‌خواستم به میدان بروم، اما طبق گفته هولیه صبر كردم و به حرف‌های مربی، خوب گوش دادم و امروز از كاری كه كرده‌ام راضی هستم.
الگویت همیشه رونالدو بوده.
او بزرگترین بازیكن تاریخ فوتبال است. از نظر من او دارای تمامی ویژگی‌هایی است كه هر بازیكنی آرزوی داشتن آنها را دارد.
فكر می‌كنی بتوانی یك روز به توپ طلا برسی؟ اصلا به آن فكر كرده‌ای؟
بله. فكرش را كرده‌ام، اما یك بازیكن باید هدفش را روی سپری كردن فصل‌های موفق با تیم باشگاهی یا در تیم‌ملی بگذارد. به نظر من هدفی كه یك بازیكن در ذهنش دارد، نباید چیزی جز این باشد. اهداف گروهی باید در اولویت قرار بگیرند، اما اگر می‌خواهید در فوتبال اسم و رسمی پیدا كنید و مشهور شوید حداقل باید یك بار هم كه شده توپ طلا را به دست بیاورید.
این آخرین بار است كه در رختكن لیون هستی. چه احساسی داری؟
هم خوشحالم، هم ناراحت. خوشحالم چون به یك باشگاه بزرگ رفته‌ام. ناراحتم چون باید دوستان و كسانی كه در كنارشان بزرگ شده‌ام را ترك كنم، اما همیشه با لیون در تماس خواهم بود، چون در این باشگاه رشد كردم و به آنها مدیونم.
آیا بازی كردن برای رئال‌مادرید همان رویای كودكی‌هایت است كه به حقیقت پیوسته؟
وقتی بچه بودم این تنها چیزی بود كه می‌خواستم. جایی كه من بزرگ شدم همه طرفدار رئال بودند. وقتی بزرگتر شدم رئال هنوز رویایم بود و حالا ظرف چند هفته به آنجا خواهم رفت.
تا در كنار كریستیانو رونالدو و كاكا بازی كنی؟
آنها ستاره‌های بزرگی هستند، اما آرزو می‌كردم كاش رونالدو شماره 9 واقعی هم آنجا باشد، اما دو ستاره كنونی رئال هر دو برنده توپ طلا هستند و باید از آنها چیزهای زیادی بیاموزم.
كدام خاطره‌ات در لیون است كه هرگز فراموش نخواهی كرد؟
آن فصلی كه به هر دو جام رسیدیم، هرگز از یادم نمی‌رود. تیم خوبی داشتیم و می‌شد در لیگ قهرمانان هم نتایج بهتری بگیریم. فقط از این حسرت می‌خورم كه چرا این فصل نتوانستیم هر دو جام را بگیریم. در بازی رفت جلوی بارسا هم باید بهتر ظاهر می‌شدیم، اما در مجموع من هیچ كدام از لیونی‌ها را فراموش نمی‌كنم.
كدام یك از بهترین گل‌هایت برای لیون را به یاد داری؟
گل اولم در لیگ به اوسر، یك ضربه آزاد كه وارد دروازه كان شد. گل اولم به روزنبورگ در لیگ قهرمانان و گلی كه به لانس زدم.
داربی‌ها چطور؟ برایت چه اهمیتی داشتند؟
از وقتی بچه بودم می‌دانستم كه بعضی بازی‌ها اهمیت خاصی دارند. همیشه به من می‌گفتند كه سنت‌اتین را باید شكست داد. در حقیقت اولش نمی‌دانستم چرا اما كمی بعد دریافتم كه رقابت میان دو باشگاه تا چه حد جدی است. وقتی در تیم‌ملی بازی می‌كردم از بازیكنان سنت‌اتین شنیدم كه برای بازی با لیون از جان مایه می‌گذارند.
برنارد لاكومبه. در مورد او چه نظری داری؟
او مهمترین فرد در دوران حرفه‌ای من بوده. همه ما می‌دانیم كه در لیون چه گل‌های زیادی به ثمر رسانده. او مرا زیر بال و پر خودش گرفت. من و خانواده‌ام به خاطر زحمات او به وی مدیونیم. خودم را قدردان او می‌دانم و همواره با وی در تماس خواهم بود.
او به تو لقب «بچه» را داده بود.
بله. این را همیشه می‌گفت. حتی وقتی یك پاس بد به من می‌دادند، می‌گفت:«هی بچه! داری چه كار می‌كنی؟» وقتی هم درباره یك بازی نظر می‌داد طوری حرف می‌زد كه انگار خودش دارد بازی می‌كند. از اینكه با من صادق بود خیلی خوشم می‌آمد. اشتباهاتم و نقاط قوتم را راحت به من می‌گفت.
ژان میشل اولاس از دیگر شخصیت‌های مهم لیون است.
رییس بزرگی است. برای اینكه در لیون احساس راحتی كنم، زحمات زیادی كشیده. در مورد این انتقال هم چون می‌دانست آرزوی بزرگ من بازی برای رئال است با جدایی من موافقت كرد. البته كمی هم مخالف بود، چون نمی‌خواست مرا از دست بدهد.
همه از رفتن تو ناراحتند. چه حرفی داری كه به آنها بزنی؟
روزگار خوبی در لیون داشتم. جوانی بودم كه همه به من علاقه‌ داشتند و بازی‌های زیبایی هم در كنار یكدیگر انجام دادیم. به دست آوردن دل هواداران كار آسانی نیست، اما من توانستم این كار را بكنم. از همه آنها متشكرم، چرا كه به خاطر آنها من یك ستاره شدم. وقتی همه هواداران حاضر در ورزشگاه از تو حمایت كنند، خودت را بالاتر می‌كشی. دوست دارم دوباره به لیون برگردم و اگر بشود دوران حرفه‌ای‌ خودم را در این باشگاه به پایان برسانم. من دارم خانواده‌ام را ترك می‌كنم. امیدوارم كه لیون دوباره قهرمان شود.